coser

< lat consŭĕre ‘coser unha cousa con outra’
  1. v t
    1. Pasar un fío, xeralmente mediante unha agulla, a través dun tecido téxtil para xuntar dous anacos ou facer outros labores.
    2. MED Xuntar os dous bordos dun tecido orgánico mediante puntos de sutura.
    3. GRÁF Facer a cosedura nunha encadernación.
  2. v i Realizar labor de costura.

Antónimos

Confrontaciones

Citas

  • Chegou coa ferida aberta e levámolo ao hospital para que lla coseran
  • Cose dende que ten doce anos
  • Coseulle un botón á chaqueta, As mulleres cosían as redes no peirao todas as mañás

Frases hechas

  • Coser o aparello con olga. Enmara
Verbo: coser
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

coso

coses

cose

cosemos

cosedes

cosen

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cosía

cosías

cosía

cosiamos

cosiades

cosían

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cosín

cosiches

coseu

cosemos

cosestes

coseron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cosera

coseras

cosera

coseramos

coserades

coseran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

coserei

coserás

coserá

coseremos

coseredes

coserán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cosería

coserías

cosería

coseriamos

coseriades

coserían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cosa

cosas

cosa

cosamos

cosades

cosan

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cosese

coseses

cosese

cosesemos

cosesedes

cosesen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

coser

coseres

coser

cosermos

coserdes

coseren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

cose

-

-

cosede

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

coser

coseres

coser

cosermos

coserdes

coseren

Gerundio

cosendo

Participio

cosido

cosida

cosidos

cosidas