cooptar

< lat cooptāre
  1. v t Elixir novos membros dunha asemblea ou dunha comunidade mediante a designación directa por parte dos membros que xa forman parte dela.
Verbo: cooptar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

coopto

cooptas

coopta

cooptamos

cooptades

cooptan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cooptaba

cooptabas

cooptaba

cooptabamos

cooptabades

cooptaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cooptei

cooptaches

cooptou

cooptamos

cooptastes

cooptaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cooptara

cooptaras

cooptara

cooptaramos

cooptarades

cooptaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cooptarei

cooptarás

cooptará

cooptaremos

cooptaredes

cooptarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cooptaría

cooptarías

cooptaría

cooptariamos

cooptariades

cooptarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

coopte

cooptes

coopte

cooptemos

cooptedes

coopten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cooptase

cooptases

cooptase

cooptasemos

cooptasedes

cooptasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cooptar

cooptares

cooptar

cooptarmos

cooptardes

cooptaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

coopta

-

-

cooptade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cooptar

cooptares

cooptar

cooptarmos

cooptardes

cooptaren

Gerundio

cooptando

Participio

cooptado

cooptada

cooptados

cooptadas