conxeniar

< con- + xenio
  1. v i Entenderse dúas persoas entre elas por teren o mesmo xenio, carácter, inclinacións ou disposicións morais. Ex: Conxeniou ben co seu compañeiro de cuarto porque teñen as mesmas afeccións.

Sinónimos

Citas

  • Conxeniou ben co seu compañeiro de cuarto porque teñen as mesmas afeccións.
Verbo: conxeniar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conxenio

conxenias

conxenia

conxeniamos

conxeniades

conxenian

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conxeniaba

conxeniabas

conxeniaba

conxeniabamos

conxeniabades

conxeniaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conxeniei

conxeniaches

conxeniou

conxeniamos

conxeniastes

conxeniaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conxeniara

conxeniaras

conxeniara

conxeniaramos

conxeniarades

conxeniaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conxeniarei

conxeniarás

conxeniará

conxeniaremos

conxeniaredes

conxeniarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conxeniaría

conxeniarías

conxeniaría

conxeniariamos

conxeniariades

conxeniarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conxenie

conxenies

conxenie

conxeniemos

conxeniedes

conxenien

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conxeniase

conxeniases

conxeniase

conxeniasemos

conxeniasedes

conxeniasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conxeniar

conxeniares

conxeniar

conxeniarmos

conxeniardes

conxeniaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

conxenia

-

-

conxeniade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conxeniar

conxeniares

conxeniar

conxeniarmos

conxeniardes

conxeniaren

Gerundio

conxeniando

Participio

conxeniado

conxeniada

conxeniados

conxeniadas