convivir

< lat convivĕre
  1. v i ivir xuntas dúas ou máis persoas.
  2. v i Existir unha cousa ao mesmo tempo ca outra.

Sinónimos

Citas

  • No seo do mesmo partido conviven tendencias moi dispares, Nese século conviviron dous estilos arquitectónicos
  • Non casaron, pero conviven xuntos dende hai tempo, Conviven no mesmo cárcere as nais e os seus fillos
Verbo: convivir
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

convivo

convives

convive

convivimos

convivides

conviven

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

convivía

convivías

convivía

conviviamos

conviviades

convivían

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

convivín

conviviches

conviviu

convivimos

convivistes

conviviron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

convivira

conviviras

convivira

conviviramos

convivirades

conviviran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

convivirei

convivirás

convivirá

conviviremos

conviviredes

convivirán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conviviría

convivirías

conviviría

conviviriamos

conviviriades

convivirían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conviva

convivas

conviva

convivamos

convivades

convivan

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

convivise

convivises

convivise

convivisemos

convivisedes

convivisen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

convivir

convivires

convivir

convivirmos

convivirdes

conviviren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

convive

-

-

convivide

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

convivir

convivires

convivir

convivirmos

convivirdes

conviviren

Gerundio

convivindo

Participio

convivido

convivida

convividos

convividas