contumaz

< lat contŭmāce
Pliral: contumaces
  1. adx Aplícase á persoa que se resiste obstinadamente a unha idea sen atender a razóns ou consellos, mesmo sendo consciente de estar equivocada.
  2. adx DER Que non se presenta a xuízo tras ser citado ou que foxe da acción da xustiza.

Sinónimos

Confrontaciones

Citas

  • É un home tan contumaz que ninguén quere conversar con el
  • Mostra sempre unha actitude contumaz

Palabras vecinas