contaxio

< lat contagĭu
Pliral: contaxios
  1. s m MED Transmisión dunha enfermidade infecciosa dun individuo doente a outro individuo san.
  2. s m fig Transmisión de costumes ou hábitos dunha persoa a outra.
  3. s m LING Fenómeno polo que unha unidade lingüística de calquera nivel adquire un trazo que non é de seu a causa dunha analoxía con outra unidade.
  4. s m PSIC Proceso espontáneo de carácter emocional mediante o que unha colectividade de persoas está dominada polo mesmo estado afectivo.

Citas

  • &
  • &
  • 643;o
  • 7749;t
  • ; contaxio morfolóxico ( *reises, por reis) ou morfosintáctico ( A xente berraron si, en lugar de A xente berrou si, a causa do sentido colectivo do suxeito da oración, que modifica as relacións sintácticas do verbo); e contaxio semántico ( indíxena, moitas veces identifícase con ‘salvaxe’)
  • ancho, nasalización da vocal en contacto con nasal e palatalización da nasal en contacto con palatal
  • O contaxio de sarampelo afectou a máis de vinte persoas
  • O seu optimismo favorece o contaxio da ledicia entre os seus amigos