consueta

< lat consuēta, p p f de consuescĕre ‘acostumar, afacerse’

Pliral: consuetas

s f RELIX Libro de costumes, prácticas e cerimonias dunha igrexa ou dunha parroquia.

Palabras vecinas

consubstanciación consubstancial consubstancialidade consueta consuetudinario -ria cónsul, consulesa consulado