consellar

< consello
  1. v t Dar un consello a alguén.
  2. v pron Tomar ou pedir consello a alguén.

Sinónimos

Antónimos

Citas

  • Busca a alguén que te conselle mellor
  • Conséllase coa súa irmá para calquera cousa
  • Conselloume a película que están botando, Conselloume que fose ao mesmo dentista ca el, OBS: O verbo que indica a acción consellada pode estar omitido se se sobreentende, Conselloulle outro agasallo
Verbo: consellar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

consello

consellas

consella

consellamos

consellades

consellan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

consellaba

consellabas

consellaba

consellabamos

consellabades

consellaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

consellei

consellaches

consellou

consellamos

consellastes

consellaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

consellara

consellaras

consellara

consellaramos

consellarades

consellaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

consellarei

consellarás

consellará

consellaremos

consellaredes

consellarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

consellaría

consellarías

consellaría

consellariamos

consellariades

consellarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conselle

conselles

conselle

consellemos

conselledes

consellen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

consellase

consellases

consellase

consellasemos

consellasedes

consellasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

consellar

consellares

consellar

consellarmos

consellardes

consellaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

consella

-

-

consellade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

consellar

consellares

consellar

consellarmos

consellardes

consellaren

Gerundio

consellando

Participio

consellado

consellada

consellados

conselladas