congraciar

< con- + gracia
  1. v t Atraer o afecto ou a benevolencia de alguén.
  2. v pron Facerse co afecto de alguén.Tm v i.

Citas

  • Congracieime con ela despois de dous anos sen falarnos
  • Congracieino coa boa disposición que tiven para todo
Verbo: congraciar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

congracio

congracias

congracia

congraciamos

congraciades

congracian

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

congraciaba

congraciabas

congraciaba

congraciabamos

congraciabades

congraciaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

congraciei

congraciaches

congraciou

congraciamos

congraciastes

congraciaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

congraciara

congraciaras

congraciara

congraciaramos

congraciarades

congraciaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

congraciarei

congraciarás

congraciará

congraciaremos

congraciaredes

congraciarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

congraciaría

congraciarías

congraciaría

congraciariamos

congraciariades

congraciarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

congracie

congracies

congracie

congraciemos

congraciedes

congracien

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

congraciase

congraciases

congraciase

congraciasemos

congraciasedes

congraciasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

congraciar

congraciares

congraciar

congraciarmos

congraciardes

congraciaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

congracia

-

-

congraciade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

congraciar

congraciares

congraciar

congraciarmos

congraciardes

congraciaren

Gerundio

congraciando

Participio

congraciado

congraciada

congraciados

congraciadas