confrontar

< lat tardío confrontāre
  1. v t Examinar dúas ou máis cousas para ver as súas semellanzas e diferenzas. Ex: Confronta as dúas oracións para saberes se teñen a mesma estructura,  Ex: Confrontaron as súas declaracións porque sabían que unha delas mentía

Sinónimos

Citas

  • Confronta as dúas oracións para saberes se teñen a mesma estructura.
  • Confrontaron as súas declaracións porque sabían que unha delas mentía
Verbo: confrontar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

confronto

confrontas

confronta

confrontamos

confrontades

confrontan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

confrontaba

confrontabas

confrontaba

confrontabamos

confrontabades

confrontaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

confrontei

confrontaches

confrontou

confrontamos

confrontastes

confrontaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

confrontara

confrontaras

confrontara

confrontaramos

confrontarades

confrontaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

confrontarei

confrontarás

confrontará

confrontaremos

confrontaredes

confrontarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

confrontaría

confrontarías

confrontaría

confrontariamos

confrontariades

confrontarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

confronte

confrontes

confronte

confrontemos

confrontedes

confronten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

confrontase

confrontases

confrontase

confrontasemos

confrontasedes

confrontasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

confrontar

confrontares

confrontar

confrontarmos

confrontardes

confrontaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

confronta

-

-

confrontade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

confrontar

confrontares

confrontar

confrontarmos

confrontardes

confrontaren

Gerundio

confrontando

Participio

confrontado

confrontada

confrontados

confrontadas