confortar

< lat confortāre
  1. v t Dar vigor e forza a alguén.
  2. v t Consolar no abatemento a alguén que está a sufrir un mal momento.

Sinónimos

Citas

  • Confórtame ver como, malia as penalidades, seguen loitando por sobrevivir
  • Trala longa enfermidade está moi esgotado e cómpre confortalo cuns caldos de galiña
Verbo: confortar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conforto

confortas

conforta

confortamos

confortades

confortan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

confortaba

confortabas

confortaba

confortabamos

confortabades

confortaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

confortei

confortaches

confortou

confortamos

confortastes

confortaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

confortara

confortaras

confortara

confortaramos

confortarades

confortaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

confortarei

confortarás

confortará

confortaremos

confortaredes

confortarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

confortaría

confortarías

confortaría

confortariamos

confortariades

confortarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conforte

confortes

conforte

confortemos

confortedes

conforten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

confortase

confortases

confortase

confortasemos

confortasedes

confortasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

confortar

confortares

confortar

confortarmos

confortardes

confortaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

conforta

-

-

confortade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

confortar

confortares

confortar

confortarmos

confortardes

confortaren

Gerundio

confortando

Participio

confortado

confortada

confortados

confortadas