conceptuar

< concepto
  1. v t Formar un concepto ou un xuízo de alguén ou dalgunha cousa. Ex: Conceptuou rapidamente o que lle dixeches.

Citas

  • Conceptuou rapidamente o que lle dixeches.
Verbo: conceptuar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conceptúo

conceptúas

conceptúa

conceptuamos

conceptuades

conceptúan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conceptuaba

conceptuabas

conceptuaba

conceptuabamos

conceptuabades

conceptuaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conceptuei

conceptuaches

conceptuou

conceptuamos

conceptuastes

conceptuaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conceptuara

conceptuaras

conceptuara

conceptuaramos

conceptuarades

conceptuaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conceptuarei

conceptuarás

conceptuará

conceptuaremos

conceptuaredes

conceptuarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conceptuaría

conceptuarías

conceptuaría

conceptuariamos

conceptuariades

conceptuarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conceptúe

conceptúes

conceptúe

conceptuemos

conceptuedes

conceptúen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conceptuase

conceptuases

conceptuase

conceptuasemos

conceptuasedes

conceptuasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conceptuar

conceptuares

conceptuar

conceptuarmos

conceptuardes

conceptuaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

conceptúa

-

-

conceptuade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

conceptuar

conceptuares

conceptuar

conceptuarmos

conceptuardes

conceptuaren

Gerundio

conceptuando

Participio

conceptuado

conceptuada

conceptuados

conceptuadas