conato

< lat cōnātu ‘esforzo, intento’
Pliral: conatos
  1. s m Inicio dunha acción que non se completa na súa totalidade.
  2. s m LING Termo que se aplica ao presente e ao copretérito para indicar que expresan o comezo dunha acción ou que esta se intenta e non se realiza.
  3. s m DER Intento non consumado de efectuar un acto con contido delituoso.

Citas

  • A vila alarmouse polo conato de inundación
  • Denunciárono por un conato de agresión

Palabras vecinas