compunxir

< lat compungĕre
  1. v t Provocar en alguén unha pena moi grande.
  2. v pron Ter compunción ou sentir unha pena profunda por algunha desgraza.

Citas

  • A pobreza na que vivían os meniños compunxiu aquela boa xente
  • Compúnxese ao ver os nenos que piden esmola na rúa

Palabras vecinas

Verbo: compunxir
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

compunxo

compunxes

compunxe

compunximos

compunxides

compunxen

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

compunxía

compunxías

compunxía

compunxiamos

compunxiades

compunxían

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

compunxín

compunxiches

compunxiu

compunximos

compunxistes

compunxiron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

compunxira

compunxiras

compunxira

compunxiramos

compunxirades

compunxiran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

compunxirei

compunxirás

compunxirá

compunxiremos

compunxiredes

compunxirán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

compunxiría

compunxirías

compunxiría

compunxiriamos

compunxiriades

compunxirían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

compunxa

compunxas

compunxa

compunxamos

compunxades

compunxan

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

compunxise

compunxises

compunxise

compunxisemos

compunxisedes

compunxisen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

compunxir

compunxires

compunxir

compunxirmos

compunxirdes

compunxiren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

compunxe

-

-

compunxide

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

compunxir

compunxires

compunxir

compunxirmos

compunxirdes

compunxiren

Gerundio

compunxindo

Participio

compunxido

compunxida

compunxidos

compunxidas