comprobar

< lat comprobāre
  1. v t erificar que calquera cousa é certa, exacta ou que concorda coa realidade.
  2. v t Ratificar que algo é conforme se pensaba.

Sinónimos

Citas

  • Comproba as contas para ver se están ben feitas, Comprobaron o aparello antes de o utilizar
  • Ó final comprobou que as súas sospeitas eran certas
Verbo: comprobar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

comprobo

comprobas

comproba

comprobamos

comprobades

comproban

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

comprobaba

comprobabas

comprobaba

comprobabamos

comprobabades

comprobaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

comprobei

comprobaches

comprobou

comprobamos

comprobastes

comprobaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

comprobara

comprobaras

comprobara

comprobaramos

comprobarades

comprobaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

comprobarei

comprobarás

comprobará

comprobaremos

comprobaredes

comprobarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

comprobaría

comprobarías

comprobaría

comprobariamos

comprobariades

comprobarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

comprobe

comprobes

comprobe

comprobemos

comprobedes

comproben

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

comprobase

comprobases

comprobase

comprobasemos

comprobasedes

comprobasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

comprobar

comprobares

comprobar

comprobarmos

comprobardes

comprobaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

comproba

-

-

comprobade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

comprobar

comprobares

comprobar

comprobarmos

comprobardes

comprobaren

Gerundio

comprobando

Participio

comprobado

comprobada

comprobados

comprobadas