cómplice

< lat complĭce ‘participante’
Pliral: cómplices
  1. s Persoa que actúa en complicidade con outra. Ex: Despediuno cun sorriso cómplice Ex: Non estaba cos ladróns cando os colleron, pero a policía sospeita que era o seu cómplice Ex: O can é o cómplice das súas trasnadas, O avó foi sempre o seu mellor cómplice

Citas

  • Despediuno cun sorriso cómplice
  • Non estaba cos ladróns cando os colleron, pero a policía sospeita que era o seu cómplice
  • O can é o cómplice das súas trasnadas, O avó foi sempre o seu mellor cómplice

Palabras vecinas