compangar

< compango
  1. v i Comer o pan acompañado de compango.
  2. v i Concertar algunha cousa dunha forma determinada.
  3. v i fig Tratar de quedar ben con toda a xente.

Citas

  • Mentres compangamos, falamos
Verbo: compangar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

compango

compangas

companga

compangamos

compangades

compangan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

compangaba

compangabas

compangaba

compangabamos

compangabades

compangaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

companguei

compangaches

compangou

compangamos

compangastes

compangaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

compangara

compangaras

compangara

compangaramos

compangarades

compangaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

compangarei

compangarás

compangará

compangaremos

compangaredes

compangarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

compangaría

compangarías

compangaría

compangariamos

compangariades

compangarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

compangue

compangues

compangue

companguemos

companguedes

companguen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

compangase

compangases

compangase

compangasemos

compangasedes

compangasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

compangar

compangares

compangar

compangarmos

compangardes

compangaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

companga

-

-

compangade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

compangar

compangares

compangar

compangarmos

compangardes

compangaren

Gerundio

compangando

Participio

compangado

compangada

compangados

compangadas