comer

< lat comedĕre ‘comer’
  1. v t Tomar alimento pola boca facéndoo pasar ata o estómago, xeralmente despois de mastigalo. Tm abs.
  2. v t Tomar a comida do mediodía. Tm abs.
  3. v t Consumir física ou moralmente algo malo a unha persoa.
  4. v i Producir sensación de proído.

Sinónimos

Confrontaciones

Citas

  • A bebida foino comendo ata quedar nos ósos, Ao ver que lle tocara a lotería, comíao a envexa
  • Agora cómoche esta ficha e conto vinte
  • Comeulle a herdanza e despois levouno ao asilo
  • Comeulle os cartos en dous días
  • Comíano as pulgas
  • De novos comían peixe e caldo todos os días), OBS: Nalgunhas construccións omítese o complemento e adquire valor absoluto ( Come e bebe ata fartar, que a vida son dous días)
  • Esta crema para o sol come un pouco na pel, pero alivia axiña
  • Hoxe comemos caldo), OBS: Nalgunhas construccións omítese o complemento, e adquire valor absoluto ( Nesta casa cómese sempre á mesma hora)
  • Non come carne nin peixe, OBS: Nalgunhas construccións omítese o complemento, e adquire valor absoluto ( Non pode comer durante uns días porque ten mal o estómago)
  • O salitre foille comendo o verniz á madeira do barco
  • Os deterxentes baratos cómenlle as cores á roupa

Frases hechas

  • Comer a pan sabido. Vivir a expensas doutro.
  • 2 Ser moi c
  • Comer a un. Insultar a algu
  • Comer ben/mal o peixe. Picar o peixe con facilidade no anzol ou non facelo.
  • Comer como un budaque. Comer moito sen conseguir fartar.
  • Comer cos ollos. Fitar intensamente durante moito tempo.
  • Comer da ola grande. Vivir
  • Comer de moca/da ola/do pote grande/a pan sabido. Alimentarse
  • Comer lume. Estar incomodado.
  • Comer no mesmo prato. Ter moita confianza ou intimidade d
  • Comer o mar. Enriquecerse.
  • Comer o pan coa codia. Fortalecerse tras padecer unha doenza.
  • Comer os dedos por unha cousa. Devecer por esa cousa.
  • Comer polos ollos. Actuar segundo a aparencia da comida e non polo gusto ou a fame propia.
  • Comer quente. Non ter apuros econ
  • Comer terra/o demo. Morrer.
  • Comer
  • Comerlle as papas. Apl
  • en mesa de frade/como
  • Non comer por non cagar. 1 Ser moi avarento.
  • un

Refranes

  • A panza chea mellor se aconsella.
  • Barriga quente é pe dormente.
  • Ben come e bebe, quen ben traballa.
  • Ben sabe o bocado, cando non custa caro.
  • Bras, lávate e comerás; despois de lavado non comerás bocado.
  • Cada un come do que pode / do que ten.
  • Cagar e comer despacio ten que ser.
  • Cal traballes, comerás.
  • Can merendeiro garda mal o palleiro.
  • Come ben e non mires á conta de quen.
  • Come e folga e terás vida boa.
  • Come máis e cearás menos.
  • Comede e non xemades; e, se xemedes, non comades.
  • Comendo, folgando; e comendo, traballando.
  • Comer a gusto e vestir ao uso.
  • Comer ben e traballar mellor.
  • Comer ben sempre, non cansa nin aborrece.
  • Comer e beber botan a casa a perder; durmir e folgar pódena esborrallar.
  • Comer e beber e pete á porta quen despois viñer/ quen quixer.
  • Comer e beber todos o saben facer.
  • Comer para ben vivir e vivir para ben comer.
  • Comer, como amigos; e preitear como inimigos.
  • Comer, segundo houber.
  • Como come a besta, día a besta.
  • Como son do campo, boas cuneas de caldo zampo.
  • Entranto digo ou fago, perdo bocado.
  • Iso para min aforro: o que bebo e o que como.
  • Máis vale engulir que cuspir.
  • Mal masticado e ben remollado.
  • Mellar é pouco engulir, que moito cuspir.
  • Moito come o tolo, e máis tolo é quen llo dá.
  • Moitos pitos moito comen.
  • Nin o teu pan en bolas nin o teu viña en sopas.
  • No setembro come e vende, mais non sexa tanto o vender, que non deixes qué comer.
  • O abade de aldea, se ben xanta, mellor cea.
  • O larpeiro come o que non ten; e o que non ten, déixao.
  • O primeiro é comer e o derradeiro é facer.
  • O que ben come e ben bebe, ben sabe o que saber debe.
  • O que come a miña veciña non aproveita á miña barriga.
  • O que máis come, menos come.
  • O que se come, non se lace.
  • Os máis fieis paren tes son os dentes e os máis leais son os queixais.
  • Pide o goloso para o cobizoso.
  • Pouco me gusta o biscoito, cando non é moito.
  • Quen ben come e ben bebe, fai o que debe.
  • Quen come cedo, cría carne e sebo; quen come tarde, nin sebo nin carne.
  • Se comes ben, pouco cearás.
  • Troita, de hoxe; pan, de ante; carne, de antronte.
  • Un bocado por ningún diñe ira é caro.
  • Vale máis comer ou comichar, que non comer e cobizar.
  • Vale máis unha chea que cen lambuscos.
  • ¡Comamos e xoldeemos, que ¡so máis gañaremos!
  • ¡Fártate, comellón, con este bocado!
Verbo: comer
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

como

comes

come

comemos

comedes

comen

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

comía

comías

comía

comiamos

comiades

comían

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

comín

comiches

comeu

comemos

comestes

comeron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

comera

comeras

comera

comeramos

comerades

comeran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

comerei

comerás

comerá

comeremos

comeredes

comerán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

comería

comerías

comería

comeriamos

comeriades

comerían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

coma

comas

coma

comamos

comades

coman

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

comese

comeses

comese

comesemos

comesedes

comesen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

comer

comeres

comer

comermos

comerdes

comeren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

come

-

-

comede

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

comer

comeres

comer

comermos

comerdes

comeren

Gerundio

comendo

Participio

comido/comesto

comida/comesta

comidos/comestos

comidas/comestas