colidir

< lat collidĕre ‘bater contra’
  1. v i Bater unha cousa contra outra física ou moralmente.
Verbo: colidir
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

colido

colides

colide

colidimos

colidides

coliden

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

colidía

colidías

colidía

colidiamos

colidiades

colidían

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

colidín

colidiches

colidiu

colidimos

colidistes

colidiron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

colidira

colidiras

colidira

colidiramos

colidirades

colidiran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

colidirei

colidirás

colidirá

colidiremos

colidiredes

colidirán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

colidiría

colidirías

colidiría

colidiriamos

colidiriades

colidirían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

colida

colidas

colida

colidamos

colidades

colidan

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

colidise

colidises

colidise

colidisemos

colidisedes

colidisen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

colidir

colidires

colidir

colidirmos

colidirdes

colidiren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

colide

-

-

colidide

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

colidir

colidires

colidir

colidirmos

colidirdes

colidiren

Gerundio

colidindo

Participio

colidido

colidida

colididos

colididas