cohonestar

< lat cohonestāre ‘honrar’
  1. v t Escusar unha acción indecorosa con razóns que a fagan parecer honesta.
  2. v t Compatibilizar unha actitude, calidade ou acción con outra.
Verbo: cohonestar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cohonesto

cohonestas

cohonesta

cohonestamos

cohonestades

cohonestan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cohonestaba

cohonestabas

cohonestaba

cohonestabamos

cohonestabades

cohonestaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cohonestei

cohonestaches

cohonestou

cohonestamos

cohonestastes

cohonestaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cohonestara

cohonestaras

cohonestara

cohonestaramos

cohonestarades

cohonestaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cohonestarei

cohonestarás

cohonestará

cohonestaremos

cohonestaredes

cohonestarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cohonestaría

cohonestarías

cohonestaría

cohonestariamos

cohonestariades

cohonestarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cohoneste

cohonestes

cohoneste

cohonestemos

cohonestedes

cohonesten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cohonestase

cohonestases

cohonestase

cohonestasemos

cohonestasedes

cohonestasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cohonestar

cohonestares

cohonestar

cohonestarmos

cohonestardes

cohonestaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

cohonesta

-

-

cohonestade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cohonestar

cohonestares

cohonestar

cohonestarmos

cohonestardes

cohonestaren

Gerundio

cohonestando

Participio

cohonestado

cohonestada

cohonestados

cohonestadas