adubar

  1. v t adobar.
Verbo: adubar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

adubo

adubas

aduba

adubamos

adubades

aduban

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

adubaba

adubabas

adubaba

adubabamos

adubabades

adubaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

adubei

adubaches

adubou

adubamos

adubastes

adubaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

adubara

adubaras

adubara

adubaramos

adubarades

adubaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

adubarei

adubarás

adubará

adubaremos

adubaredes

adubarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

adubaría

adubarías

adubaría

adubariamos

adubariades

adubarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

adube

adubes

adube

adubemos

adubedes

aduben

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

adubase

adubases

adubase

adubasemos

adubasedes

adubasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

adubar

adubares

adubar

adubarmos

adubardes

adubaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

aduba

-

-

adubade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

adubar

adubares

adubar

adubarmos

adubardes

adubaren

Gerundio

adubando

Participio

adubado

adubada

adubados

adubadas