adúa

< ár occidental ad-dūllâ ‘quenda, gando’
Pliral: adúas
  1. s f Conxunto de gando pertencente a diferentes veciños dun lugar que se manda a pastar xunto a un terreo comunal.
  2. s f Auga de regadío común que se reparte entre os veciños.

Citas

  • Levaron a adúa pola mañá cedo
  • Protestaron todos por mor do reparto que se fixo coa adúa

Palabras vecinas