coañar

< coaño
  1. v t Limpar a palla miúda cunha cañeira aventando os restos de pallas ou de espigas miúdas que quedan entre os cereais despois de mallar.

Sinónimos

Palabras vecinas

Verbo: coañar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

coaño

coañas

coaña

coañamos

coañades

coañan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

coañaba

coañabas

coañaba

coañabamos

coañabades

coañaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

coañei

coañaches

coañou

coañamos

coañastes

coañaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

coañara

coañaras

coañara

coañaramos

coañarades

coañaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

coañarei

coañarás

coañará

coañaremos

coañaredes

coañarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

coañaría

coañarías

coañaría

coañariamos

coañariades

coañarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

coañe

coañes

coañe

coañemos

coañedes

coañen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

coañase

coañases

coañase

coañasemos

coañasedes

coañasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

coañar

coañares

coañar

coañarmos

coañardes

coañaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

coaña

-

-

coañade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

coañar

coañares

coañar

coañarmos

coañardes

coañaren

Gerundio

coañando

Participio

coañado

coañada

coañados

coañadas