coaccionar

< coacción
  1. v t Facer presión con coaccións sobre alguén.

Confrontaciones

Verbo: coaccionar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

coacciono

coaccionas

coacciona

coaccionamos

coaccionades

coaccionan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

coaccionaba

coaccionabas

coaccionaba

coaccionabamos

coaccionabades

coaccionaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

coaccionei

coaccionaches

coaccionou

coaccionamos

coaccionastes

coaccionaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

coaccionara

coaccionaras

coaccionara

coaccionaramos

coaccionarades

coaccionaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

coaccionarei

coaccionarás

coaccionará

coaccionaremos

coaccionaredes

coaccionarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

coaccionaría

coaccionarías

coaccionaría

coaccionariamos

coaccionariades

coaccionarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

coaccione

coacciones

coaccione

coaccionemos

coaccionedes

coaccionen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

coaccionase

coaccionases

coaccionase

coaccionasemos

coaccionasedes

coaccionasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

coaccionar

coaccionares

coaccionar

coaccionarmos

coaccionardes

coaccionaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

coacciona

-

-

coaccionade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

coaccionar

coaccionares

coaccionar

coaccionarmos

coaccionardes

coaccionaren

Gerundio

coaccionando

Participio

coaccionado

coaccionada

coaccionados

coaccionadas