circuncidar

< lat circumcidĕre ‘cortar arredor’
  1. v t Practicar a circuncisión. Tm v pron.
Verbo: circuncidar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

circuncido

circuncidas

circuncida

circuncidamos

circuncidades

circuncidan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

circuncidaba

circuncidabas

circuncidaba

circuncidabamos

circuncidabades

circuncidaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

circuncidei

circuncidaches

circuncidou

circuncidamos

circuncidastes

circuncidaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

circuncidara

circuncidaras

circuncidara

circuncidaramos

circuncidarades

circuncidaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

circuncidarei

circuncidarás

circuncidará

circuncidaremos

circuncidaredes

circuncidarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

circuncidaría

circuncidarías

circuncidaría

circuncidariamos

circuncidariades

circuncidarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

circuncide

circuncides

circuncide

circuncidemos

circuncidedes

circunciden

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

circuncidase

circuncidases

circuncidase

circuncidasemos

circuncidasedes

circuncidasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

circuncidar

circuncidares

circuncidar

circuncidarmos

circuncidardes

circuncidaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

circuncida

-

-

circuncidade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

circuncidar

circuncidares

circuncidar

circuncidarmos

circuncidardes

circuncidaren

Gerundio

circuncidando

Participio

circunciso/circuncidado

circuncisa/circuncidada

circuncisos/circuncidados

circuncisas/circuncidadas