cima

< lat cyma gr κ ῦ μα ‘onda, brote’
Pliral: cimas
  1. s
    1. Parte máis elevada dunha cousa.
    2. p ext Parte ou grao de maior elevación dalgunha cousa.
    3. fig Situación de maior importancia ou grandeza dunha cousa que se indica.
  2. ARQUIT
    1. s f Moldura de dobre curva.
    2. cima recta Cima que ten a parte superior cóncava e a inferior convexa.
    3. cima reversa Cima que ten a parte superior convexa e a inferior cóncava.
  3. BOT
    1. s f Inflorescencia definida na que o eixe principal ten crecemento limitado e remata nunha flor.
    2. cima bípara dicasio.
    3. cima helicoide Monocasio no que as pólas sucesivas arrancan alternativamente dun lado e do outro.
    4. cima multípara pleocasio.
    5. cima unípara monocasio.

Citas

  • A cegoña construíu o niño na cima dunha torre
  • Descansamos ao chegar á cima do outeiro
  • O tenor acadou neste teatro a cima da súa carreira
  • O xerente é a cima da xerarquía da empresa

Frases hechas

  • Cima de loc prep Enriba de. Ex: Coll
  • Cima do leite. Tona que se forma na superficie do leite.