choutar

< lat tlutāre ‘andar ó trote’?
  1. v i Impulsar o corpo cara a arriba cun salto para despois deixarse caer. Ex: Foi un dos concertos nos que máis choutei Ex: O poldro choutaba de alegría ó ver o seu dono Ex: O corazón choutáballe de emoción cando viu aparecer seu irmán pola porta

Sinónimos

Confrontaciones

Citas

  • Foi un dos concertos nos que máis choutei
  • O corazón choutáballe de emoción cando viu aparecer seu irmán pola porta
  • O poldro choutaba de alegría ao ver o seu dono

Palabras vecinas

Verbo: choutar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

chouto

choutas

chouta

choutamos

choutades

choutan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

choutaba

choutabas

choutaba

choutabamos

choutabades

choutaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

choutei

choutaches

choutou

choutamos

choutastes

choutaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

choutara

choutaras

choutara

choutaramos

choutarades

choutaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

choutarei

choutarás

choutará

choutaremos

choutaredes

choutarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

choutaría

choutarías

choutaría

choutariamos

choutariades

choutarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

choute

choutes

choute

choutemos

choutedes

chouten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

choutase

choutases

choutase

choutasemos

choutasedes

choutasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

choutar

choutares

choutar

choutarmos

choutardes

choutaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

chouta

-

-

choutade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

choutar

choutares

choutar

choutarmos

choutardes

choutaren

Gerundio

choutando

Participio

choutado

choutada

choutados

choutadas