chancear

< chanza
  1. v pron Burlarse de alguén con chanzas. Ex: Chanceouse todo canto quixo da súa actuación na televisión.

Citas

  • Chanceouse todo canto quixo da súa actuación na televisión.
Verbo: chancear
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

chanceo

chanceas

chancea

chanceamos

chanceades

chancean

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

chanceaba

chanceabas

chanceaba

chanceabamos

chanceabades

chanceaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

chanceei

chanceaches

chanceou

chanceamos

chanceastes

chancearon

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

chanceara

chancearas

chanceara

chancearamos

chancearades

chancearan

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

chancearei

chancearás

chanceará

chancearemos

chancearedes

chancearán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

chancearía

chancearías

chancearía

chanceariamos

chanceariades

chancearían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

chancee

chancees

chancee

chanceemos

chanceedes

chanceen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

chancease

chanceases

chancease

chanceasemos

chanceasedes

chanceasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

chancear

chanceares

chancear

chancearmos

chanceardes

chancearen

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

chancea

-

-

chanceade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

chancear

chanceares

chancear

chancearmos

chanceardes

chancearen

Gerundio

chanceando

Participio

chanceado

chanceada

chanceados

chanceadas