abastecer

< bastar ‘abastecer’ ou bastir xerm bastjan ‘construír’
  1. v t Proporcionar o necesario a alguén e poñelo á súa disposición.
  2. v pron Aprovisionarse do indispensable.

Antónimos

Confrontaciones

Citas

  • O helicóptero tivo que aterrar para abastecerse de combustible
Verbo: abastecer
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abastezo

abasteces

abastece

abastecemos

abastecedes

abastecen

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abastecía

abastecías

abastecía

abasteciamos

abasteciades

abastecían

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abastecín

abasteciches

abasteceu

abastecemos

abastecestes

abasteceron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abastecera

abasteceras

abastecera

abasteceramos

abastecerades

abasteceran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abastecerei

abastecerás

abastecerá

abasteceremos

abasteceredes

abastecerán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abastecería

abastecerías

abastecería

abasteceriamos

abasteceriades

abastecerían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abasteza

abastezas

abasteza

abastezamos

abastezades

abastezan

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abastecese

abasteceses

abastecese

abastecesemos

abastecesedes

abastecesen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abastecer

abasteceres

abastecer

abastecermos

abastecerdes

abasteceren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

abastece

-

-

abastecede

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abastecer

abasteceres

abastecer

abastecermos

abastecerdes

abasteceren

Gerundio

abastecendo

Participio

abastecido

abastecida

abastecidos

abastecidas