< occit cascavel lat v cascabu lat caccăbu ‘ola, pucheiro’
Pliral:cascabeis
smInstrumento idiófono que consiste nunha esfera de diversos materiais baleirada e furada, que leva dentro unha ou varias boliñas e cando se sacode soa.
smZOOLFormación típica que posúen no extremo da cola as serpes pertencentes aos xéneros Crotalus e Sistrurus.