cartear

< carta
  1. v pron Comunicarse dúas ou máis persoas mediante o intercambio de cartas de forma habitual. Ex: O Xacobe e eu carteámonos desde hai anos.

Citas

  • O Xacobe e eu carteámonos desde hai anos.
Verbo: cartear
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

carteo

carteas

cartea

carteamos

carteades

cartean

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

carteaba

carteabas

carteaba

carteabamos

carteabades

carteaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

carteei

carteaches

carteou

carteamos

carteastes

cartearon

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

carteara

cartearas

carteara

cartearamos

cartearades

cartearan

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cartearei

cartearás

carteará

cartearemos

cartearedes

cartearán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cartearía

cartearías

cartearía

carteariamos

carteariades

cartearían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cartee

cartees

cartee

carteemos

carteedes

carteen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cartease

carteases

cartease

carteasemos

carteasedes

carteasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cartear

carteares

cartear

cartearmos

carteardes

cartearen

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

cartea

-

-

carteade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cartear

carteares

cartear

cartearmos

carteardes

cartearen

Gerundio

carteando

Participio

carteado

carteada

carteados

carteadas