carrozar

< carroza
  1. v t Pór carrocería a un vehículo. Ex: Nesa fábrica carrózanse os autobuses de transporte urbano.

Citas

  • Nesa fábrica carrózanse os autobuses de transporte urbano.
Verbo: carrozar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

carrozo

carrozas

carroza

carrozamos

carrozades

carrozan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

carrozaba

carrozabas

carrozaba

carrozabamos

carrozabades

carrozaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

carrocei

carrozaches

carrozou

carrozamos

carrozastes

carrozaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

carrozara

carrozaras

carrozara

carrozaramos

carrozarades

carrozaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

carrozarei

carrozarás

carrozará

carrozaremos

carrozaredes

carrozarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

carrozaría

carrozarías

carrozaría

carrozariamos

carrozariades

carrozarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

carroce

carroces

carroce

carrocemos

carrocedes

carrocen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

carrozase

carrozases

carrozase

carrozasemos

carrozasedes

carrozasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

carrozar

carrozares

carrozar

carrozarmos

carrozardes

carrozaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

carroza

-

-

carrozade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

carrozar

carrozares

carrozar

carrozarmos

carrozardes

carrozaren

Gerundio

carrozando

Participio

carrozado

carrozada

carrozados

carrozadas