carrandear

< raíz preindoeuropea carr-
  1. v i Mover de xeito pronunciado as cadeiras ao andar.
  2. v pron Balancear o corpo ao andar.

Citas

  • Achegouse a nós carrandeando para mofarse dela
  • Despois de que lle operaron o xeonllo carrandeábase un pouco, pero agora xa anda dereito
Verbo: carrandear
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

carrandeo

carrandeas

carrandea

carrandeamos

carrandeades

carrandean

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

carrandeaba

carrandeabas

carrandeaba

carrandeabamos

carrandeabades

carrandeaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

carrandeei

carrandeaches

carrandeou

carrandeamos

carrandeastes

carrandearon

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

carrandeara

carrandearas

carrandeara

carrandearamos

carrandearades

carrandearan

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

carrandearei

carrandearás

carrandeará

carrandearemos

carrandearedes

carrandearán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

carrandearía

carrandearías

carrandearía

carrandeariamos

carrandeariades

carrandearían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

carrandee

carrandees

carrandee

carrandeemos

carrandeedes

carrandeen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

carrandease

carrandeases

carrandease

carrandeasemos

carrandeasedes

carrandeasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

carrandear

carrandeares

carrandear

carrandearmos

carrandeardes

carrandearen

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

carrandea

-

-

carrandeade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

carrandear

carrandeares

carrandear

carrandearmos

carrandeardes

carrandearen

Gerundio

carrandeando

Participio

carrandeado

carrandeada

carrandeados

carrandeadas