carbón

< lat carbōne ‘carbón’
Pliral: carbóns
  1. QUÍM/XEOL
    1. s m Substancia combustible, sólida, lixeira e negra, que é produto da descomposición incompleta, da destilación ou da combustión parcial da materia orgánica, principalmente vexetal.
    2. carbón activo/activado Carbón que posúe un alto poder de absorción selectiva.
    3. carbón animal Carbón que se obtén por medio da carbonización de tecidos animais.
    4. carbón de coque Residuo que se obtén da destilación seca dos carbóns bituminosos ou dalgúns combustibles.
    5. carbón de pedra/mineral Materia mineral sólida e combustible de orixe vexetal, de cor negra. Está composto de carbono, hidróxeno, osíxeno, nitróxeno e outros compoñentes non volátiles.
    6. carbón vexetal Carbón que se obtén pola carbonización da madeira.
  2. s m Brasa que xa está apagada.
  3. s m
    1. Lapis coa mina de carbón que se emprega para debuxar e que se presta a unha ampla variedade de tons.
    2. Debuxo realizado con ese lapis.

Citas

  • Na fogueira só quedan carbóns e xa case non dan calor
  • Na mostra da súa obra había numerosos carbóns
  • Se te achegas, decátaste de que o cadro está pintado con carbón

Palabras vecinas