caravansar

< persa kārawānsarāī‘ pousada’, por confluencia con bazâr ‘mercado público’
Pliral: caravansares
  1. s m HIST Edificio destinado a acoller as caravanas nas rutas de Oriente, que tiña patio para ablucións, cociñas, cortes, baños e, en ocasións, unha mesquita.