candear

< candea
  1. v i Botar flor as plantas ou as árbores que a teñen en forma de candea.
  2. v i Encurvarse as follas por falta de auga, especialmente as do millo e as do pexego.
  3. v i Dar couces un animal.

Sinónimos

Confrontaciones

Citas

  • Cando candean os castiñeiros énchese o aire de pole
  • O millo candeou con tanta calor
  • O teu cabalo candea a todo o que se lle achega

Palabras vecinas

Verbo: candear
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

candeo

candeas

candea

candeamos

candeades

candean

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

candeaba

candeabas

candeaba

candeabamos

candeabades

candeaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

candeei

candeaches

candeou

candeamos

candeastes

candearon

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

candeara

candearas

candeara

candearamos

candearades

candearan

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

candearei

candearás

candeará

candearemos

candearedes

candearán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

candearía

candearías

candearía

candeariamos

candeariades

candearían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

candee

candees

candee

candeemos

candeedes

candeen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

candease

candeases

candease

candeasemos

candeasedes

candeasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

candear

candeares

candear

candearmos

candeardes

candearen

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

candea

-

-

candeade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

candear

candeares

candear

candearmos

candeardes

candearen

Gerundio

candeando

Participio

candeado

candeada

candeados

candeadas