cancelar

< lat cancellāre ‘cubrir con reixa’
  1. v t Declarar a invalidez dun contrato, dun compromiso ou dunha acción previamente anunciada. Ex: Cancelou o título cunha riscada Ex: A administración de correos cancela os selos poñéndolles un cuño ás cartas Ex: O banco cancelou todas as miñas contas, Cancelei as reservas do hotel

Confrontaciones

Citas

  • A administración de correos cancela os selos poñéndolles un cuño ás cartas
  • Cancelou o título cunha riscada
  • O banco cancelou todas as miñas contas, Cancelei as reservas do hotel
Verbo: cancelar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cancelo

cancelas

cancela

cancelamos

cancelades

cancelan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cancelaba

cancelabas

cancelaba

cancelabamos

cancelabades

cancelaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cancelei

cancelaches

cancelou

cancelamos

cancelastes

cancelaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cancelara

cancelaras

cancelara

cancelaramos

cancelarades

cancelaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cancelarei

cancelarás

cancelará

cancelaremos

cancelaredes

cancelarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cancelaría

cancelarías

cancelaría

cancelariamos

cancelariades

cancelarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cancele

canceles

cancele

cancelemos

canceledes

cancelen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cancelase

cancelases

cancelase

cancelasemos

cancelasedes

cancelasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cancelar

cancelares

cancelar

cancelarmos

cancelardes

cancelaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

cancela

-

-

cancelade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

cancelar

cancelares

cancelar

cancelarmos

cancelardes

cancelaren

Gerundio

cancelando

Participio

cancelado

cancelada

cancelados

canceladas