can

< lat cane ‘can’
Pliral: cans
  1. ANIMAL
    1. s m Mamífero carnívoro, da familia dos cánidos, de aspecto, forma e pelame moi diversos segundo as razas, domesticado polo home.
    2. can adoecido/doente/danado Can que ten a rabia.
    3. can chinés Can pequeno que non ten pelo no seu corpo.
    4. can de palleiro Can de xenealoxía incerta.
  2. s m PESCA Arte de pesca que consta dun aparello con forma de angazo que, a medida que se arrastra polo fondo do mar, vai apañando diversos tipos de mariscos que quedan depositados nunha rede que leva detrás.
  3. s NUMIS
    1. Moeda antiga que, segundo fose de cinco ou dez céntimos, recibía o nome de can pequeno ou can grande, respectivamente.
    2.   Moeda de escaso valor.

Sinónimos

Confrontaciones

Frases hechas

  • Coma ir a caza sen can. Perder o tempo nalg
  • Espertar o can que dorme. Buscar problemas.
  • Meter os cans na bouza. Encirrar m
  • Morrer adoecendo coma un can/Morrer coma un can de rabia. Levar mala morte, morrer entre grandes dores.
  • Morrer coma un can. Morrer algu
  • Nin os cans paran. Tempo no que vai moito fr
  • . Correr a un coma un can. Perseguir a algu
  • Can sen dono. O que leva vida de vagabundo.
  • Cara de can. Cara de poucos amigos.
  • Contarlle os pelos a un can. Facer algo in
  • Facer como os cans grandes cos pequenos. Actuar coma as persoas fortes e poderosas que desprezan os ataques dos m
  • Levarse coma cans e gatos. Levarse mal.
  • Non hai can que a roia. Cousa que non se pode crer.
  • Non quedou can tras palleiro que non cachease. Buscar algo de maneira exhaustiva.
  • Non vale o rabo dun can. Apl
  • Parecer un can sen dono. Persoa que anda sempre soa e que non ten amigos.
  • Resultoulle un can calzado. Sa
  • Ser un can vello. Ter experiencia abonda, ser cauto e astuto.
  • Ser unha cadela coma un can. Ser ru
  • Ter carne de can. Persoa que resiste calquera infortunio.
  • Tratar coma un can a un. Maltratar ou desprezar a algu

Refranes

  • . O can de boa raza pensa no pan e na caza.
  • A can que os dentes regaña, dálle pan ou tallada.
  • Anque o caD: ten catro patas, por un só camiño anda.
  • Ben está o can, cando non quere pan.
  • Can de palleiro non quere compañeiro.
  • Can doente non coñece a xente.
  • Can que moito ladra, ruín é para a casa.
  • Can que moito lambe tira o sangue.
  • Can que non ventea, non lebrea.
  • Can que ten a nai na aldea, moito oubea.
  • Can que vai a moitas vodas, non pode comer en todas.
  • De can, cadela; e de cadela, can.
  • Mentres o can dorme, o lobo mata e come.
  • Nunca falta un can para unha merenda.
  • Nunca o can morde a cadela.
  • O can coa onda a seu dono se toma.
  • O can de hortelán non come as verzas nin deixa collelas para comelas.
  • O can de Xan Torrado canto fai cos pes desfaino co rabo.
  • O can do hortelán nin famento nin farto deixa de ladrar.
  • O can oubea e o burro ornea.
  • O galgo á larga a lebre mata.
  • O galgo, a pasiño, camiña máis, e o cadelo, galgando, queda atrás.
  • O que non queira cans á porta, que bote a cadela fóra.
  • O que non queira ter cans á porta, que bote a cadela fóra.
  • O que ten medo merca can.
  • Se che din que o teu can está doente, mata axiña o can, Vicente.
  • Se ten medo o galán, bota fóra o can.
  • Tres anos de can novo e tres de bo can; tres anos de can vello e tres de folgazán.

Palabras vecinas