abaroutar

  1. v t Facer algo ás carreiras ou de calquera xeito, sen interesarse polo resultado final. Ex: Como quería rematar axiña, abaroutou o traballo e non o fixo ben.

Sinónimos

Citas

  • Como quería rematar axiña, abaroutou o traballo e non o fixo ben.
Verbo: abaroutar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abarouto

abaroutas

abarouta

abaroutamos

abaroutades

abaroutan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abaroutaba

abaroutabas

abaroutaba

abaroutabamos

abaroutabades

abaroutaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abaroutei

abaroutaches

abaroutou

abaroutamos

abaroutastes

abaroutaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abaroutara

abaroutaras

abaroutara

abaroutaramos

abaroutarades

abaroutaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abaroutarei

abaroutarás

abaroutará

abaroutaremos

abaroutaredes

abaroutarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abaroutaría

abaroutarías

abaroutaría

abaroutariamos

abaroutariades

abaroutarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abaroute

abaroutes

abaroute

abaroutemos

abaroutedes

abarouten

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abaroutase

abaroutases

abaroutase

abaroutasemos

abaroutasedes

abaroutasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abaroutar

abaroutares

abaroutar

abaroutarmos

abaroutardes

abaroutaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

abarouta

-

-

abaroutade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

abaroutar

abaroutares

abaroutar

abaroutarmos

abaroutardes

abaroutaren

Gerundio

abaroutando

Participio

abaroutado

abaroutada

abaroutados

abaroutadas