caiñar

< caíño

v i Emitir sons de lamento, especialmente os animais.
v i Queixarse dolorosamente o can.

Sinónimos

cuincar, cuiñar

Confrontaciones

cuincar, cuiñar

Palabras vecinas

caide caiena caimán caiñar caingang cainita cainita

Verbo: caiñar

Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

caíño

caíñas

caíña

caiñamos

caiñades

caíñan

Pretérito imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

caiñaba

caiñabas

caiñaba

caiñabamos

caiñabades

caiñaban

Pretérito perfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

caiñei

caiñaches

caiñou

caiñamos

caiñastes

caiñaron

Pretérito pluscuamperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

caiñara

caiñaras

caiñara

caiñaramos

caiñarades

caiñaran

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

caiñarei

caiñarás

caiñará

caiñaremos

caiñaredes

caiñarán

Condicional

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

caiñaría

caiñarías

caiñaría

caiñariamos

caiñariades

caiñarían

Subjuntivo

Presente

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

caíñe

caíñes

caíñe

caiñemos

caiñedes

caíñen

Imperfecto

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

caiñase

caiñases

caiñase

caiñasemos

caiñasedes

caiñasen

Futuro

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

caiñar

caiñares

caiñar

caiñarmos

caiñardes

caiñaren

Imperativo

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

-

caíña

-

-

caiñade

-

Formas nominales

Infinitivo conjugado

Eu

Ti

El/Ela

Nós

Vós

Eles/Elas

caiñar

caiñares

caiñar

caiñarmos

caiñardes

caiñaren

Gerundio

caiñando

Participio

caiñado

caiñada

caiñados

caiñadas