bucólico -ca

< lat bucolĭcu gr βουκολικός gr βουκόλος ‘boieiro’
Pliral: bucólicos Masculino: bucólico Masculino plural: bucólicos Femenino: bucólica Femenino plural: bucólicas
  1. adx
    1. Relativo ou pertencente á vida e á ocupación dos pastores.
    2. Que goza coa vida tranquila e ideal do campo. Tm s, referido a persoa.
  2. LIT
    1. adx Que cultiva o xénero bucólico. Tm s, referido a persoa.
    2. Aplícase ao hexámetro dactílico con diérese despois do cuarto pé que usaban a miúdo os poetas bucólicos.
    3. Aplícase ao xénero literario, especialmente poético, que idealiza a vida no campo e a vida dos pastores.

Sinónimos

Citas

  • Leva unha vida bucólica afastada dos ruídos da cidade

Palabras vecinas