broca

< cat broca lat broccu ‘dentes saídos cara a fóra’
  1. f
    1. Barra en espiral que serve para facer buracos cilíndricos en pezas de material diverso.
    2. Ferramenta que leva unha desas barras perpendicular a unha peza de madeira ou de metal que se utiliza para furar.
  2. f ANIMAL folada.

Sinónimos

Citas

  • Utilizaron a broca para furar a cadeira

Palabras vecinas