bravo -va

< lat barbăru ‘bárbaro, salvaxe’
Pliral: bravos Masculino: bravo Masculino plural: bravos Femenino: brava Femenino plural: bravas
  1. adx Que ten mal carácter ou que manifesta violencia.
  2. adx Aplícase a un animal que vive en estado salvaxe ou que é difícil de manexar cando é doméstico.
  3. adx Aplícase á planta ou ao froito que nace espontaneamente.
  4. adx Que desagrada aos sentidos.
  5. adx Aplícase ao mar cando presenta ondas moi violentas.
  6. adx Que non presenta unhas calidades ou condicións aptas para o cultivo.
  7. adx Que é valente diante do perigo.

Sinónimos

Antónimos

Confrontaciones

Citas

  • A corte cheira a bravo desde que veu o carneiro
  • Ata ben a vaca brava que hai nenos xogando no prado
  • Batéronlles uns rapaces bravos que topamos na festa
  • Non podo usar roupa de la brava
  • Ó estar o mar bravo non saíron as embarcacións de pesca
  • O porquiño que trouxemos da feira saíu moi bravo
  • Onte topei amorodos bravos no monte
  • Os heroes de Troia foron todos bravos guerreiros
  • Queren edificar a casa nos terreos bravos que lle mercaron ao seu avó

Frases hechas

  • A bravo loc adv Sen cultivar. SIN: a campo, a monte. Ex: Desde que morreu o vello, os fillos deixaron as terras a bravo.
  • Estar a bravo. Sen educaci
  • ¡Bravo! Exclamaci
  • Estar feito unha fera brava. Estar rabioso.

Palabras vecinas