boubín

< gr βουβών ‘íngoa, tumor’
  1. m PLANTA Planta do xénero Sedum, da familia das crasuláceas, de follas planas ou cilíndricas, flores pentámeras de pétalos libres e froitos foliculares, cuxa propagación é vexetativa, grazas ás follas caedizas.
  2. m PAT Doenza propia de animais semellante á epilepsia.