"uni" (En toda a entrada)

Forma sufixada que se emprega na formación de palabras para indicar o lugar onde está ou se realiza unha actividade.

Forma sufixada que se emprega na formación de nomes de país ou nación que derivan dos pobos que os habitan.

Forma sufixada que se utiliza na formación de palabras que indican acción.

Forma sufixada que se emprega na formación de palabras que designan actividade, profesión, dignidade ou xurisdición.

Forma sufixada que se emprega na formación de palabras que indican multitude ou reunión.

Forma sufixada que se emprega na formación de palabras que indican calidade, estado ou facultade.

Forma sufixada de orixe grega que se emprega na formación de palabras co significado de ‘doenza’.

–icio.

Forma sufixada de orixe latina que se emprega en química para indicar que un elemento actúa coa valencia máis alta.

1. Forma sufixada de orixe latina que se emprega en química xeralmente para designar os nomes triviais dos ácidos.

2. Forma sufixada de orixe latina que se emprega en química para formar o nome dos oxiácidos en que o elemento non metálico da unión actúa coa valencia máis alta.

Órgano presente nas clases dos insectos, quirópteros e aves, que posibilita o voo.

Toda superficie horizontal e plana que serve para estabilizar o voo.

1. Cada un dos corpos laterais que se estende aos lados do principal nun edificio de planta composta.

2. Parte dunha edificación diferente da zona principal nun edificio, construción ou calquera outro espazo con división arquitectónica.

3. Partes laterais dun escenario de teatro.

Xogador ou grupo de xogadores que se posicionan nos extremos do terreo de xogo.

Expansión laminar, foliácea ou membranosa que se estende pola superficie de diversas estruturas como flores, froitos, talos e pecíolos.

1. Cada un dos grupos de barcos dunha escuadra que se sitúa aos costados.

2. ...

Expresión que significa ‘a partir do que vén despois’.

1. Razoamento que conduce desde os efectos ás causas, do particular ao universal.

2. Coñecemento derivado da experiencia.

1. Parte inferior ou pendente dalgunhas pezas do vestiario con voo.

2. Parte inferior do sombreiro que rodea a copa, sobresaíndo dela, e que se desprega a ambos os lados.

Parte do tellado que sobresae e favorece o estancamento e posterior canalización da auga da choiva.

Pendente ou declive que presenta un monte, un outeiro, unha montaña ou calquera outra unidade de relevo.

1. Superior ou máxima autoridade dunha abadía ou mosteiro, encargado do goberno da comunidade monástica.

2. Abade exento da xurisdición episcopal.

3. Abade que usa insignias pontificais.

Reitor dunha parroquia.

Enterrar as pólas dunha vide para que enraícen.

Comezar a saír a barba na espiga dalgúns cereais, especialmente o millo.

Brotar a barba.

Reunirse as abellas arredor da entrada da colmea, na saída do enxame.