"tecno" (En toda a entrada)

Órgano presente nas clases dos insectos, quirópteros e aves, que posibilita o voo.

Toda superficie horizontal e plana que serve para estabilizar o voo.

1. Cada un dos corpos laterais que se estende aos lados do principal nun edificio de planta composta.

2. Parte dunha edificación diferente da zona principal nun edificio, construción ou calquera outro espazo con división arquitectónica.

3. Partes laterais dun escenario de teatro.

Xogador ou grupo de xogadores que se posicionan nos extremos do terreo de xogo.

Expansión laminar, foliácea ou membranosa que se estende pola superficie de diversas estruturas como flores, froitos, talos e pecíolos.

1. Cada un dos grupos de barcos dunha escuadra que se sitúa aos costados.

2. ...

Relativo ou pertencente a técnica abbevilliana ou ao Abbevilliano.

Técnica de percusión baseada na talla periférica, asimétrica e sobre zafra dorminte empregada para obter bifaces e outros artefactos.

Tecnocomplexo do Paleolítico Inferior que se desenvolveu durante un período interglaciario cálido. Caracterízase por un tipo de biface tallado por percusión dura e dorminte. En Europa, precede cronoloxicamente ao Acheuliano. OBS: Nesta acepción adoita escribirse en maiúscula.

1. Relativo ou pertencente ao Acheuliano.

2. Tecnocomplexo do Paleolítico Inferior. Deriva do Olduvaiano e comprende a totalidade do Plistoceno Medio (700.000-120.000 BP). OBS: Nesta acepción adoita escribirse en maiúscula.

Técnica que consiste en golpear os bordos de obxectos líticos xa tallados, para producir unha superficie cortante.

Entidade de poboación de pequeno tamaño, de ámbito inferior ao parroquial.

Concepto que xorde co espallamento das novas tecnoloxías da comunicación, que permiten coñecer en directo todo tipo de acontecementos que suceden en lugares do mundo afastados da persoa que ten acceso a esa información.

Que alterna con outro.

Aplícase na análise tecnolóxica para denominar un trazo de posición e designa as extraccións dispostas sobre o mesmo bordo dunha peza efectuadas de xeito alternativo desde as dúas caras opostas, primeiro unha e logo outra, pero sen sobreposición.

Que está formado por capas ou estratos que se repiten unha ou varias veces.

Cada un dos elementos que interveñen nunha alternancia morfofonolóxica.

Relativo ou pertencente ao Ancorense.

Tecnocomplexo arqueolóxico do litoral portugués, caracterizado por unha industria lítica sistematizada a comezos do s XX, a partir do depósito arqueolóxico de Vila Nova de Áncora. É un complexo propio do Paleolítico Medio semellante ao Languedociano. OBS: Nesta acepción escríbese con maiúscula.