"maxi" (En toda a entrada)
Amosando 10 resultados de 285.
-
-
abrir.
-
Que sufriu abertura.
-
Que permite o paso.
-
Que non presenta obstáculos.
-
Que está falto de protección ou defensa.
-
Que se pode utilizar ou é de uso libre.
-
Que se comunica co exterior.
-
Que presenta unha fendedura.
-
-
Que manifesta unha actitude comprensiva e receptiva fronte a situacións ou criterios diversos.
-
...
-
-
-
-
Acción e efecto de abrir ou abrirse.
-
Separación entre dúas cousas próximas ou entre dúas partes dunha mesma cousa.
-
Espazo baleiro ou desocupado, situado nunha parede ou construción, que dá paso a un lugar ou permite a entrada da luz.
-
Treito articulatorio que se refire á distancia intermaxilar ou linguopalatal e que se emprega como característica relevante para cualificar os fonemas dunha lingua segundo o seu modo de articulación.
-
Poro xerminativo dos grans de pole por onde xorde o tubo polínico.
-
Magnitude que mide a dimensión dos feixes de luz que penetran nun instrumento óptico.
-
Grao de diverxencia dos costados dun ángulo.
-
-
-
Acción e efecto de abstraer ou abstraerse.
-
Resultado da imaxinación que non ten contacto coa realidade obxectiva.
-
-
-
Que non ten inclinacións.
-
-
Aplícase aos lugares da superficie terrestre en que a agulla imantada non ten inclinación magnética.
-
Liña imaxinaria sobre a superficie terrestre que representa o lugar xeométrico dos puntos aclínicos.
-
-
-
-
Que acompaña alguén ou algo. Tm s, referido a persoa.
-
Cronómetro de funcionamento menos regular ca o maxistral.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Tumor do maxilar formado polos restos paradentais do esmalte dentario.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Maxistrado grego que presidía as loitas dos atletas e os xogos públicos.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Maxistrado da antiga Atenas que vixiaba o mercado e revisaba os pesos e medidas.
-
-
Calidade de agresivo.
-
Expresión dunha tendencia do individuo que o leva a atacar persoas ou cousas no plano motor, verbal ou imaxinario.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Elixir con propiedades terapéuticas, creado por Paracelso, que utilizou Van Helmont para dar nome a un imaxinario disolvente universal, capaz de disolver todas as substancias.