"car" (En toda a entrada)

Amosando 10 resultados de 9902.

  • Elemento de orixe grega empregado como sufixo na composición de palabras co significado de ‘dor’; habitualmente utilízase para indicar unha dor nunha zona concreta da superficie do corpo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Forma sufixada nominal que se emprega na formación de palabras co significado de ‘digno de’, ‘posibilidade de practicar ou sufrir unha acción’. OBS: Tamén se admite a forma -bel (pl -beis).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Forma sufixada de orixe grega que se emprega na formación de palabras co significado de ‘froito’.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Forma sufixada que en certos adxectivos indica ‘procedencia’ ou ‘relación’.

    2. Forma sufixada que en adxectivos denominais indica ‘semellanza’.

    3. Forma sufixada que se emprega na formación de determinantes ordinais.

    4. Forma sufixada que se emprega na formulación química para indicar a presenza de dobres enlaces nos hidrocarburos alifáticos.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Forma sufixada que se emprega na formación de palabras para indicar cada unha das partes iguais entre si en que está ou pode estar dividido un todo.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Forma sufixada que se emprega na formación de palabras para indicar o lugar onde está ou se realiza unha actividade.

    2. Forma sufixada que se emprega na formación de nomes de país ou nación que derivan dos pobos que os habitan.

    3. Forma sufixada que se utiliza na formación de palabras que indican acción.

    4. Forma sufixada que se emprega na formación de palabras que designan actividade, profesión, dignidade ou xurisdición.

    5. Forma sufixada que se emprega na formación de palabras que indican multitude ou reunión.

    6. Forma sufixada que se emprega na formación de palabras que indican calidade, estado ou facultade.

    7. Forma sufixada de orixe grega que se emprega na formación de palabras co significado de ‘doenza’.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. –icio.

    2. Forma sufixada de orixe latina que se emprega en química para indicar que un elemento actúa coa valencia máis alta.

      1. Forma sufixada de orixe latina que se emprega en química xeralmente para designar os nomes triviais dos ácidos.

      2. Forma sufixada de orixe latina que se emprega en química para formar o nome dos oxiácidos en que o elemento non metálico da unión actúa coa valencia máis alta.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Forma sufixada que se emprega na formación de verbos que derivan de adxectivos ou de substantivos co significado de ‘facer’.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Forma sufixada que nun radical orgánico sinala a perda de dous hidróxenos, deixando dúas valencias libres, en dous átomos de carbono distintos.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Forma sufixada que nun radical orgánico sinala a perda de dous hidróxenos, deixando dúas valencias libres, no mesmo átomo de carbono.

    VER O DETALLE DO TERMO