"aboia" (En toda a entrada)
Amosando 10 resultados de 14.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Que anda dun lado para outro sen saber que facer nin onde ir.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Manterse na superficie da auga algunha cousa.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Cubrir un boi a unha vaca.
-
-
-
Que esta composto ou formado de alabastro.
-
Que é da cor ou aparencia do alabastro.
-
-
Folla ou lámina de alabastro empregada en lugar do vidro para as claraboias dos templos.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Grupo de plantas, da familia das ninfeáceas, formado por plantas herbáceas acuáticas perennes, cun forte rizoma do que saen as follas aboiantes ou parcialmente emerxidas e circulares. Presenta flores brancas, amarelas ou rosas, illadas e con numerosos estames.
-
VER O DETALLE DO TERMO
entá pequena situada no teito ou na parte alta dunha parede.
-
-
Peza de barro cocido ou secado ao sol, de forma rectangular, empregada na construción.
-
Ladrillo prensado que ten as caras maiores fundidas para recibir a masa e evitar que as xuntas queden moi abertas. Emprégase nos paramentos de ladrillo visto.
-
Ladrillo elaborado con arxila rica en cal e óxido férrico, cocido ata a vitrificación que, pola súa dureza, se emprega nas construcións hidráulicas.
-
baldosa.
-
Ladrillo elaborado con barro cocido a temperaturas baixas (900-1.100°C).
-
Ladrillo elaborado por compresión dunha masa a base de area, cemento e cal hidraúlico, que non se somete a cocción.
-
Ladrillo elaborado con vidro que se emprega na construción de paramentos translúcidos, claraboias e outros elementos que permiten o paso da luz.
-
Ladrillo que ten unha das súas caras cubertas con esmalte. Emprégase con fins decorativos ou hidrófugos.
-
Ladrillo que ten o seu interior percorrido por canles lonxitudinais.
-
Ladrillo que no seu proceso de elaboración inclúe unha capa vitrificada que o fai impermeable.
-
...
-
-
-
Fileira de herba que vai quedando cando se sega.
-
Costura de fíos dobres ou moi grosos que une os panos da rede.
-
Cabo groso e longo que se amarra na corda das cortizas para axudar a aboiar a rede.
-
Arte de pesca que consta dun cordel ao que vai amarrado un amocelo.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Punto en que a vertical que pasa polo centro de presión dun corpo simétrico que aboia en desequilibrio, corta o eixe que correspondía ao centro de gravidade e ao centro de presión cando o corpo estaba en equilibrio.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Aplícase aos santuarios dedicados a Mitra. Adoitaban estar en sotos ou ao nivel da terra, pero sempre construídos en ángulos escuros e cubertos cunha bóveda furada por unha claraboia.