"Valla" (En toda a entrada)

Rasurar a barba, o bigote ou o pelo da cara cunha navalla, afeitadora ou coitela. Tm v pron.

Cortar o pelo que nace en calquera parte do corpo.

Embelecer con afeites. Tm v pron.

Cortar as pólas das árbores.

Cortar a rentes o toxo, as silveiras e os fentos dun terreo.

Acción e efecto de afiar.

Fío dun instrumento cortante como o coitelo ou a navalla.

Persoa que, nas prazas de abastos, actúa como intermediaria entre produtores e vendedores.

Instrumento que serve para suavizar as navallas de barbear.

Acción e resultado de axudar.

O que permite alcanzar un obxectivo prefixado.

1. Acción e efecto de prestar axuda ou socorro, contribución ou subsidio ao rei ou ao señor para sufragar as súas necesidades ou por causa de circunstancias especiais.

2. Complemento en diñeiro que, ademais do soldo, se entregaba aos  que exercían un cargo.

enema.

Diñeiro que se entrega a funcionarios e algúns empregados para sufragar os gastos diarios ocasionados en desprazamentos, fóra do lugar de residencia, por razón do seu traballo.

Bens de consumo, de equipo ou de capital cedidos polas organizacións de carácter internacional, polos organismos crediticios estatais ou polo sector privado, a un estado ou país coa finalidade de asegurar ou favorecer o seu desenvolvemento.

Cada unha das dúas partes carnosas e avultadas situadas na parte superior das coxas e que forman o cu.

Cada unha das dúas pezas decorativas que recobren os lados do mango dos coitelos e das navallas, ou a culata das armas de fogo.

Peza da roca que sostén o liño.

Obxecto empregado para arrincar os mexillóns das pedras.

Tubo que leva a pólvora dos foguetes.

Navalla de pequeno tamaño.

Embarcación de orixe portuguesa utilizada entre os ss XIV e XVII, nas expedicións portuguesas e españolas.

Cesta de pequeno tamaño, feita polo xeral de vimbios, empregada para levar comestibles á cabeza.

Moluscos bivalvos do xénero Ensis, como o longueirón e a navalla.